از خودت براى به خودت وابگير و پس انداز كن ، از خود باز گير در تندرستى پيش از آنكه بيمار شوى ، و در توانائى پيش از آنكه ناتوان گردى ، و در زندگى پيش از آنكه بميرى . ( 1 ) 12 - امام صادق ( ع ) فرمود : چون روز آيد گويد : اى آدمىزاده ! در اين روز ، كار خوبى كن تا من در روز رستاخيز نزد پروردگارت برايت گواهى دهم ، زيرا من پيش از اين براى تو نيامدم و پس از اين نيايم ، و چون شب آيد ، همين سخن را گويد . ( 2 ) 13 - از شعيب بن عبد اللَّه ، از يكى از اصحابش كه حديث را تا معصوم رسانيده است ، فرمود ( ع ) : مردى نزد امير المؤمنين ( ع ) آمد و گفت : اى امير المؤمنين ( ع ) ! به من سفارشى كن در بارهء يك راه خيرى كه بدان نجات يابم ، امير المؤمنين ( ع ) فرمود : أيا سائل ! خوب گوش كن ، و سپس بفهم و سپس يقين كن و سپس به كار بند و بدان كه : مردم سه دسته‌اند : زاهد و صابر و راغب ، اما زاهد آن است كه هر اندوه و شادى از دلش رخت بر بسته نه به چيزى از دنيا شاد شود و نه بر چيزى از آن كه نيابد و يا از دست بدهد افسوس خورد ، او آسوده خاطر است ، و اما صابر آن است كه آرزوى دنيا را در دل دارد و چون به چيزى از آن دست يابد ، خود را از آن به يك سو كشد براى بد سرانجامى و بدخواهى آن ، اگر سرى به دلش كشى ، از پارسائى او در شگفت اندر شوى و هم از تواضع و دورانديشى او ، و اما راغب و مشتاق به دنيا باك ندارد كه از چه راهى به دست او آيد ، از حلال باشد يا از حرام ، و باكى ندارد كه براى آن ، آبروى خود چركين كند و خود را هلاك سازد و مردانگى خود را ببازد ،